Komisja ENVE w Kampinosie

Z Adamem Struzikiem, marszałkiem województwa mazowieckiego, władzami gminy Izabelin oraz Mirosławem Markowskim, dyrektorem Kampinoskiego Parku Narodowego, spotkała się 5 maja 13-osobowa delegacja Komisji Środowiska, Zmiany Klimatu i Energetyki (ENVE) w ramach jednodniowej wizyty studyjnej odbywającej się pod hasłem „Rezerwat biosfery UNESCO – Puszcza Kampinoska – wspólna sprawa”.

Do kompetencji Komisji ENVE działającej w ramach Europejskiego Komitetu Regionów, przy parlamencie Unii Europejskiej należą takie działy polityki jak ochrona środowiska, problemy związane ze zmianami klimatu, energią oraz polityką kosmiczną Unii Europejskiej. Komisja ENVE koordynuje prace związane z Porozumieniem Burmistrzów, inicjatywą włączającą władze lokalne i regionalne w działania na rzecz lepszej polityki w zakresie klimatu i energii. Celem majowego spotkania komisji z samorządowcami lokalnymi było przedstawienie różnych aspektów różnorodności biologicznej i ochrony przyrody realizowanych na Mazowszu.

Jednym z głównych zadań cywilizacji, poza ochroną klimatu, ograniczeniem emisji gazów cieplarnianych, powinno być przywracanie naturalnej bioróżnorodności oraz zachowanie naturalnych siedlisk. Kampinoski Park Narodowy, ale także prowadzone przez samorząd województwa parki krajobrazowe, to jest ten kapitał, który wciąż udaje się nam zachować od wpływów cywilizacyjnych – zauważył w trakcie spotkania marszałek Adam Struzik.

Jak dodał, Komisja Środowiska, Zmian Klimatu i Energii, działająca w ramach Europejskiego Komitetu Regionów, zajmuje się zarówno problemami ekologicznymi, jak i bioróżnorodnością. W ramach wizyty studyjnej członkowie komisji ENVE mieli okazję poznać przyrodę KPN. Odbyli też spacer ścieżką edukacyjną – czarnym szlakiem z Truskawia. Był on okazją do omówienia uwarunkowań przyrodniczych i społecznych funkcjonowania parku narodowego w warunkach silnej antropopresji, czyli działań człowieka, zarówno planowych, jak i przypadkowych na środowisko przyrodnicze.

Może ona być scharakteryzowana poprzez różne skale intensywności i zasięgu przestrzennego, co ma najczęściej aspekt negatywny, np. hałas, zanieczyszczenie środowiska – wód i powietrza, wyrąb lasu, wypas nadmiernej ilości zwierząt. Mogą to być czynniki związane z każdą formą pośredniego lub bezpośredniego wpływu człowieka na środowiska, bytujące w nim rośliny i zwierzęta. Skutkami antropopresji są rozmaite przemiany środowiska, zwane ogólnie jego degradacją, np. zatrucie wody, wyjałowienie gleby, zniszczenie pokrywy roślinnej, zaburzenie funkcjonowania stad zwierząt. Aby temu zapobiegać, stosuje się ochronę, zakładając parki narodowe, rezerwaty, oczyszczając środowisko. Sposobem jest też umiejętne gospodarowanie poprzez zalesianie, rekultywację terenu i racjonalne użytkowanie gleb. Te aspekty były obserwowane i oceniane w odniesieniu do Puszczy Kampinoskiej.

BN

Fot. KPN

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz