Zabytek z Sochaczewa w Muzeum Drukarstwa

Zabytki pochodzące z Sochaczewa lub związane z miastem można odnaleźć w wielu placówkach muzealnych w Polsce. Jedną z nich jest Muzeum Drukarstwa w Warszawie.

W muzeum tym znajduje się obiekt pochodzący z Sochaczewa – maszyna płaska arkuszowa Albert & CIE – Fajans z ok. 1905 r. Zarząd Miasta Sochaczew w 1991 r., na prośbę Muzeum Drukarstwa w Warszawie, przekazał zabytek w darze do jego kolekcji. Maszyna stanowiła przedtem element wyposażenia Drukarni Miejskiej w Sochaczewie.

Historia samej Drukarni Miejskiej w Sochaczewie sięga okresu przed wybuchem II wojny światowej, bowiem w 1926 r. Stanisław Szytenchelm założył w Sochaczewie drukarnię, która mieściła się przy ul. Staszica 50. Drukarnia działała również pod firmą „S. Szytenchelm i S-ka”. Było to prężnie działające przedsiębiorstwo, w którym drukowano m.in. afisze kinowe, komunikaty urzędowe, ogłoszenia, plakaty propagandowe oraz ulotki. Sam Stanisław Szytenchelm udzielał się w Ochotniczej Straży Pożarnej w Sochaczewie, gdzie pełnił funkcję pomocnika naczelnika straży.

Po zakończeniu wojny Stanisław Szytenchelm prowadził drukarnię do ok. 1947 r., kiedy to trafiła ona do wykazu przedsiębiorstw przechodzących na własność państwa. Orzeczeniem nr 6 Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 5 sierpnia 1949 r., wydanym w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, drukarnia Stanisława Szytenchelma została ostatecznie przejęta na własność państwa.

Następnie drukarnia funkcjonowała w strukturach Grodziskich Zakładów Przemysłu Terenowego pod nazwą „Drukarnia Miejska w Sochaczewie”. Wówczas drukowano głównie druki akcydensowe na potrzeby miejscowych przedsiębiorstw, urzędów i stowarzyszeń. Na skutek komunalizacji z 1990 r. drukarnia przeszła w zarząd miasta i funkcjonowała jako Drukarnia Miejska.

Rada Miejska w Sochaczewie na posiedzeniu w dniu 30 września 1991 r. podjęła uchwałę w sprawie likwidacji drukarni z powodu jej nierentowności powodowanej brakiem zamówień na usługi. Lokal, w którym mieściła się Drukarnia Miejska, miał powierzchnię 94 m2 i był wyposażony w przyłącza wodno-kanalizacyjne.

Sebastian Tempczyk

Fot. Radosław Adamski, Muzeum Drukarstwa w Warszawie

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz