Strona główna Powiat Skutki doświadczania przemocy domowej

Skutki doświadczania przemocy domowej

98
0
PODZIEL SIĘ

Przemoc  w rodzinie może mieć tragiczne konsekwencje.  Odciska trwałe piętno w psychice. Osoba, która przez wiele lat żyje w związku opartym na przemocy  może doświadczać zaburzeń emocjonalych, zaburzeń zachowania. Sposób w jaki postrzega samą siebie, a także swojego oprawcę ma związek z sytuacja życiową.

Osobom postronnym tak trudno uwierzyć, że kobieta nie zostawia swojego oprawcy, ale wciąż przy nim tkwi. Pewnie to lubi. Musi go bardzo kochać. Pewnie sobie zasłużyła. Często ofiary przemocy spotykają się z takimi komentarzami.  Jak jest naprawdę? Naprawdę w grę wchodzi zespół stresu pourazowego PTSD (post-traumatic stress disorder), który związany jest z różnego rodzaju objawami.  Przybliżamy je po to, byście Państwo wiedzieli, że te dziwne zachowania, niezrozumiałe, niekonsekwentne, albo histeryczne – to właśnie skutek doświadczanej przemocy. Nie wybór i nie głupota.

  1. Poczucie niskiej wartości, winy i wstydu

Jeśli ktoś jest ciągle poniżany, wyzywany, krytykowany i upokarzany nabiera przekonania, że jest bezwartościowy, że nie zasługuje na miłość i szacunek. Kobiety doświadczające przemocy obwiniają się za to, że swoim wyglądem, zachowaniem czy słowami  „prowokują” partnerów do używania przemocy.  Myślą, że są za to odpowiedzialne i wstydzą się swoich doświadczeń.

  1. Nieufność wobec ludzi

Sprawcy przemocy celowo próbują odizolować  swoje partnerki od osób bliskich, przyjaciół i znajomych. W sytuacji długotrwałego osamotnienia i krzywdy trudno być otwartym, trudno zacząć rozmowę z sąsiadką, trudno odpowiedzieć uśmiechem na czyjeś pozdrowienie. Sąsiedzi  myślą sobie: co za gburowata kobieta? Mąż taki miły, a ona jest jakaś dziwna. Ma chłop z nią trudne życie.  Trudno się temu przeciwstawić. Tym bardziej, że w głowie wciąż brzmią słowa sprawcy: i tak nikt ci nie uwierzy.

  1. Skłonności autodestrukcyjne

Kobiety maltretowane nie wyrażają swojego gniewu i złości wprost. Nie mogą. Dlatego czasem sięgają po alkohol, narkotyki,  czasem  się samookaleczają, podejmują próby samobójcze.  Przeciwko sobie kierują agresję. Jak na to reaguje otoczenie chyba nie trzeba opisywać?

  1. Odcięcie od własnych emocji

To mechanizm obronny. Kobieta  zrywa kontakt z własnymi emocjami, żeby przetrwać. Wpada w stan odrętwienia nie mogąc poradzić sobie z trudnymi i intensywnymi uczuciami.  Odcina się od emocji negatywnych, ale także tych pozytywnych, budujących. Często rozmówcy im nie wierzą, bo jak można mówić o takich starsznych doświadczeniach tak beznamiętnie? Pewnie kłamie,  pewnie ma kogoś i chce się pozbyć partnera, pewnie chodzi jej o pieniądze.

  1. Wtargnięcia

Mimowolne wspomnienia traumatycznych przeżyć. Zwykle pojawiają nagle, niezależnie od woli człowieka, towarzyszą im bardzo silne uczucia. Wspomnienia te mają szczególna formę-wrażenia, emocje, obrazy. Dobrze to pokazują filmy,  widzimy co się dzieje w głowie bohatera choć nie pada ani jedno słowo.  Wtargnięcia to typowy objaw stresu pourazowego, bardzo utrudniający funkcjonowanie osoby, która ich doświadcza.

  1. Stany zahamowania, poczucie bezradności

Osoba doświadczająca przemocy nie wierzy w możliwość zmiany swojej sytuacji, ma problemy z podejmowaniem decyzji, jest przekonana, że nic się nie zmieni bez względu na to co ona zrobi. Jest bierna, wycofana, nie wykazuje inicjatywy, często miewa stany depresyjne, obniżony nastrój, problemy z pamięcią, z koncentracją. Trudno z nią pracować. Umawia się i nie przychodzi na spotkanie, prosi o pomoc i znika. Można by pomyśleć „niepoważna”, widocznie jej nie zależy, jak jej pomóc kiedy ona sama nic nie robi żeby sobie pomóc. Dlaczego? No właśnie dlatego, że doświadcza przemocy, takie zachowania są w tej sytuacji normalne. Nie oczekujmy, że nagle weźmie sprawy w swoje ręce i pójdzie do przodu jak burza.

  1. Stany nadmiernego pobudzenia

Normalnie człowiek czuje sięwe własnym domu bezpiecznie i swobodnie, ale gdy doświadcza przemocy wszystko się zmienia. Tam gdzie powinno być najlepiej – jest strasznie, trzeba być czujnym, przygotowanym na niebezpieczeństwo. Każdy szelest, dźwięk powoduje lęk.  Trudno w takim domu spokojnie spać, trudno odpoczywać, dlatego osoba doświadczająca przemocy jest przemęczona, rozchwiana emocjonalnie, ma napady płaczu, paniki, czasem nerwy biorą górę i wybucha bez powodu.

Wszystkie te zachowania są typowe dla osób doświadczających przemocy. Nie oceniaj, postaraj się zrozumieć, okaż szacunek . Bądź blisko,  wysłuchaj, poczęstuj herbatą, nie naciskaj, nie pouczaj.  Motywuj do szukania pomocy, ale nie zmuszaj do tego.  Najważniejsze, żeby nie była sama.

Powiatowe Centrum

Pomocy Rodzinie

w Sochaczewie